Reisverhalen over onze ruiterreizen

Namibië - Een galopje met een kudde gnoes!

Eind oktober zijn we naar Namibië vertrokken. We wilden een paardrijvakantie doen en we wilden nog een keer naar Zuidelijk Afrika. In de brochure van Time Out Reizen bleek dat we dit konden combineren. Vol spanning gingen we op weg, een lange vlucht van bij elkaar 14 uur. En dan kom je aan in Namibië. We werden opgewacht door iemand van de Okapuka Lodge en na een ritje van een uur waren we op de locatie. Onderweg al wat van de omgeving gezien, jeetje wat was dat mooi. Zo uitgestrekt en weids ongelooflijk.

Eenmaal bij Okapuka aangekomen werden we direct ontvangen door Ingeborg, de eigenaresse van de ranch. Dag Edwin, Dag Brenda welkom in Namibië. Zo dat was nog eens een welkom, heel persoonlijk meteen al. Niet lang daarna kwam ook Andre bij ons zitten in de bar, hij zou onze gids zijn de rest van de week. Onder het genot van een drankje werd uitgelegd wat de bedoeling was de rest van de week. We kregen te horen dat we samen met een Engels stel, dat de volgende dag zou aankomen, de rest van de week gingen rijden. Aan de hand van wat wij vertelden over onze paardrijervaring en het type paard wat we graag rijden krijgen we een paard toegewezen. Als het klikt, houden we dit paard de hele week.

Dan is de tijd om de paarden en stallen te gaan bekijken. De paarden zijn volbloed Arabieren. We zijn meteen totaal onder de indruk van de locatie en de paarden. Wat prachtig zeg, en wat ziet alles er goed uit. Uit alles wat er verteld wordt blijkt dat er zo veel liefde voor de paarden is, en dat de paarden boven alles gaan. De stallen zijn heel groot en bestaan uit twee delen zodat de paarden zich ook rustig kunnen afzonderen. We gaan nog niet rijden, dat doen we de tweede dag omdat het al best laat is. Wel kunnen we die avond meteen kennis maken met het voortreffelijke restaurant van Okapuka. Geweldig eten, dat is de hele week weer genieten!! Tijdens het eten staat er bij de drinkplaats op het gazon heel veel wild. Springbokken, Kudus en Hartebeesten houden ons de hele week gezelschap tijdens het eten. Prachtig om te zien. Net als de kamer waar we de hele week in verblijven. Heel groot en mooi, dat gaat goedkomen.

De tweede ochtend zijn we vroeg in de stallen voor de eerste rit. Ik krijg Star, een schimmeltje en mijn vriend Magnum een vos. Die eerste rit is meteen al onvergetelijk. We zien zo veel wild, en staan vrijwel direct al naast de krokodillen. We komen springbokken tegen, Wildebeesten en staan op enkele meters van een groepje Giraffen. We zijn meteen onder de indruk. De match met de paarden kon niet beter, wat een geweldige beesten. Het is meteen duidelijk, dit wordt een droomweek. De tweede rit van de dag doen we met zijn vijfen want dan is het andere stel er ook bij. Ook dat klikt meteen en we weten dat het goed gaat komen deze week.

Elke dag rijden we in een ander deel van het gebied. Elke rit zien we zo veel wild dat we meteen verpest zijn voor de rest van de vakantie. We gaan namelijk na de week paardrijden nog 10 dagen met een auto het land door. Nergens is het zo mooi als op de ranch. Ik kan niet zeggen welke rit het mooiste was. We zijn de bergen in gegaan dat was fantastisch. Een lunch en dan weer verder. Zoveel moois, zoveel beesten en zo een mooie natuur. Onderweg komen we bij een meer en daar gaan de mannen even lekker zwemmen. We zijn naar Dune Camp gereden en hebben daar overnacht. Een tweepersoonstent met eigen badkamer, en een zwembad erbij. Andre kookt voor ons en we zitten tot laat in de avond gezellig aan een wijntje te kletsen. De volgende dag rijden we terug naarranch na een heerlijk ontbijt.

Elke dag is het weer een feest om op het paard te stappen en de verschillende dieren die er in het wild leven te zien. Andre, onze gids verteld over het landschap, de beesten, de planten. Hij weet er zoveel van en kan het prachtig vertellen. Ook de neushoorn is aanwezig, en ook die krijgen we te zien. Op zich nog best spannend want die zijn niet helemaal ongevaarlijk en we moeten dus een beetje voorzichtig zijn. Het is gewoon genieten, elke rit weer. De ritten zijn afwisselend en voor ieder wat wils. Er wordt met iedereen rekening gehouden. We hebben heel stukken gestapt, maar ook heerlijk lang gegaloppeerd en gedraafd. Na elke rit nemen we met z'n allen een drankje in de bar en kunnen we onze indrukken even met Ingeborg en Andre delen.

We hadden wel verwacht dat dit een mooie week zou worden maar dat het zo onbeschrijflijk zou zijn, nee dat hadden we niet verwacht. Ingeborg en Andre zijn de hele week bezig geweest om het ons naar de zin te maken. Wat we wilden doen, dat werd geregeld. Diverse uitstapjes in de omgeving was ook geen probleem. Ook het personeel van de ranch was supervriendelijk en zeer geïnteresseerd in alles wat we meemaakten. De week vliegt voorbij en we zien zoveel moois voorbijkomen. De paarden zijn geweldig en we krijgen in de week toch wel een band met ze. Star, net zo onhandig en eigenwijs als ik zelf ben. Magnum, gemoedelijk en rustig, maar pittig en snel als het er op aankomt. We zijn onder de indruk van ze. Helaas mag Star de rit in de bergen niet mee en krijg ik een ander paardje. Ook dat wordt weer zorgvuldig gekozen want ook op Suwaihib voel ik me helemaal thuis.

Halverwege de week gaan we de paarden opzoeken die vakantie hebben op het terrein. Wat een mooi gezicht, een hele groep paarden in totale vrijheid in het uitgestrekte gebied tussen de wilde beesten. Als ze gecontroleerd zijn genieten we van een drankje en een hapje en de zonsondergang. De week gaat veel te snel voorbij en we vinden het heel jammer dat we weg moeten. We kunnen bijna geen afscheid nemen van al dat moois, de vriendelijke mensen en de lieve paarden. We besluiten meteen om op de laatste dag van onze rondreis nog even langs te komen. Direct wordt ons aangeboden om dan nog een ritje te komen maken.

Als we na 10 dagen het terrein vande ranchweer oprijden hebben we het gevoel dat we thuiskomen!!! De ontvangst is zo mogelijk nog enthousiaster en we hebben nog een heerlijke laatste dag. Deze vakantie heeft al onze verwachtingen overtroffen en we weten het meteen als we weggaan. Hier komen we nog een keer terug, zo snel mogelijk!!!! Dit zou iedereen een keer mee moeten maken.

Reisverhaal van: Brenda Amstelveen
2007

Meer verhalen over deze reis...