Reisverhalen over onze ruiterreizen

Hongarije - Genieten van écht Hongarije

De hooglanden aan de Hongaarse Zee 

Van Hongarije heb ik altijd een romantisch beeld gehad; een land van paardenmensen en van de Hunnen, Boedapest oftewel de Parel aan de Donau, het Balaton meer, goede wijnen, goulash, Puszta… Mijn vriend, een groot voetbalfan wist daar nog de bekende naam Ferenc Puskás aan toe te voegen, maar veel meer wist ik niet van Hongarije.
Een ruitervakantie naar Hongarije trok meteen mijn aandacht. Dit zag er erg aantrekkelijk uit! En terecht, ik heb de reis gemaakt, een fantastische week in het 1111 jaar oude land van de Magyar doorgebracht en over het land, haar bewoners en de cultuur opgestoken.

Magyar, zo noemen zij zichzelf. Hun taal is bijna een soort geheimtaal, gezien niemand anders er een touw aan vast weet te knopen. Vreemde talen worden niet veel door Hongaren gesproken, maar de paar ingestudeerde Hongaarse woordjes van mijn kant werden met groot enthousiasme ontvangen. De taal is rijk en mysterieus, er wordt gezegd dat zelfs vloeken in het Hongaars een kunst is. En aan die opmerking wordt met een grimas altijd toegevoegd dat deze kunst door niemand beter beheerst wordt dan door koetsiers die hun paarden aansporen.
Vooraf hadden wij onze bedenkingen over de communicatie ter plaatse, maar gelukkig spraken de mensen van het hotel en de gidsen wel Engels of Duits, zodat er eigenlijk weinig problemen zijn ontstaan.

Het ruiterhotel

Op zaterdagmiddag landden we in Boedapest. De low-budget vlucht ernaartoe is ons alles meegevallen. Op de luchthaven stond een huurauto klaar, iets waar we de hele week plezier van hebben gehad.
Na ongeveer 2 uur kwamen we bij het Balatonmeer aan, en reden we richting het hotel bij Balatonfüred; een druiven- en wijnstadje dat de thuisbasis van vele evenementen vormt, zoals de zeilwedstrijden op het meer. Het hotel met ligt ongeveer 10 minuten rijden van de noordoever van het Balatonmeer, een klein ruiterparadijs bij een 1000 jaar oud dorp. Vroeger stroomden er vijf rivieren door dit gebied. In deze romantische omgeving ligt het hotel, tussen twee rivieren. Het hotel en de stallen zijn gebouwd in een carré vorm, waardoor een prachtige binnenplaats is ontstaan met een terras. Hier ploffen wij neer na onze reis voor een drankje. Later verhuizen we naar de "saddle bar", en klimmen meteen in het zadel, de grappige zitting van de barkrukken. Na het kennismaken met het gastvrije personeel kregen we meteen een pálinka voorgezet, het onvermijdelijke Hongaarse welkomstdrankje gemaakt van pruimen, peren of abrikozen.

Paardenmensen

Paardrijden in het Nationaal Park van de Balaton Highlands is een onvergetelijke ervaring. De uitgestrekte heuvels met de wijngaarden lijken er speciaal voor gemaakt. Onderweg hebben we een prachtig uitzicht over het Balatonmeer, het water is adembenemend om te zien. Soms is het groenachtig, soms weer blauw en alle kleuren daar tussenin. We hebben tijdens onze vakantie twee lange dagtochten gemaakt, en vier kortere ritten, meestal reden we ’s morgens wanneer het nog wat koeler was. Onze gids heeft ons onderweg alles verteld over het land, haar cultuur en haar bevolking. Met recht kan ik zeggen dat ik inmiddels heel wat meer weet over Hongarije dan voor mijn vertrek.

Voor de ritten kreeg ik een prachtige Hongaarse warmbloed mee, een aantal andere ruiters kreeg een Shagya-arabier. Alle paarden bleken uitermate geschikt te zijn voor de tochten. Het zijn van nature uitstekende paarden om (lange) tochten mee te maken, ze zijn bereid om te over (natuurlijke) hindernissen te springen. Het temperament van de paarden zijn levendig, ze zijn in goede conditie en zijn zeer betrouwbaar in het open veld.
Opgewekte paarden dus, maar toch zó betrouwbaar dat ik zelfs een sprongetje durfde te maken onderweg. We reden door de schaduwrijke bossen en over velden vol klaprozen. Bij de wijnkelders die we onderweg tegen kwamen werden we direct gevraagd voor een proeverij, een uitnodiging die we natuurlijk niet afsloegen. De tocht naar het Tihany eiland was zeer geslaagd. We reden door het karakteristieke landschap wat is gevormd door vulkanische erupties miljoenen jaren geleden. Het gelijknamige dorp is een museumdorp met veel oude. gerenoveerde huizen in hun oude stijl. Verder is er een Benedictijner klooster en een oude kerk op een heuvel. Voordat we weer terug reden hebben we heerlijk geluncht bij het meer.
Tijdens het rijden mijmerde ik over een heuse jacht met deze vriendelijke paarden, hoe prachtig zal het hier in het najaar zijn, met de kleurende bladeren aan de bomen?
Tijdens ons verblijf hadden wij het geluk dat er vlak bij de ranch een heuse paardenshow werd georganiseerd. De Csikós, de Hongaarse herders, lieten alle trucs zien die zij in het dagelijkse leven nodig hebben voor hun werk. Ongelofelijk wat zij met hun paarden voor elkaar krijgen!

Eten, drinken en genieten

Aangezien Hongarije in het noorden van het Europese wijngebied ligt, worden hier van oorsprong vele interessante kwaliteitswijnen geproduceerd. Vooral uit de regio Badacsony en Balatonfüred-Csopak komen vele goede wijnen zoals Szürkebarát (Pinot Gris), Kéknyelű, Riesling en Chardonnay. De beste rode wijnen komen uit de omgeving van Villány, Sopron of Tokaj. Niet meer weg te denken uit onze vakantie is de goulash, of moet ik zeggen gulyás… Dit traditionele gerecht wordt hier meer als een soep geserveerd. Een smakelijke soep, welteverstaan. Alle maaltijden waren trouwens heerlijk, Hongaarse kippensoep, gepaneerd en gegrild vlees, ingemaakte groenten, paprikakip en nog veel meer. Altijd uitbundig en soms zelfs begeleid met live zigeunermuziek.
Onderweg hebben we nog meer lekkere dingen geproefd. Een populaire snack in Hongarije is de lángos (een soort gefrituurd deeg met verschillende toppings mogelijk), een aanrader, net als de cake met papaverzaden. Aardappels vindt je hier overigens ook in overvloed. Ze worden op alle mogelijke manieren bereid: gekookt, gebakken, gestampt en in schijfjes. Of natuurlijk met jas en al.

Buiten de ritten om hebben we vanwege de tijd echt moeten kiezen wat we wilden doen. Er was zo veel! We hebben gezwommen in het Balatonmeer, maar hebben het grote zwemparadijs een paar kilometer verderop even gelaten wat het was. Wel jammer, want ze hebben daar ook heerlijke wellness faciliteiten. Hongarije heeft namelijk, na IJsland, ’s werelds grootste hoeveelheid thermaal water. Vanuit het hotel (het hotel kan bemiddelen kan meerdere tripjes organiseren) hebben we een fantastische boottocht over het meer gemaakt en een rondleiding door de prachtige stad Boedapest gehad.
Op woensdagavond hebben we in het Kasteel van Sümeg een waar riddergevecht bijgewoond, waarbij de Hongaarse tradities in de ruines werkelijk tot leven leken te komen. Achteraf was er een echt middeleeuws diner, we moesten zelfs met onze handen eten.

Al met al was onze vakantie zeker geslaagd. Al mijn romantische dromen bleken werkelijkheid te worden. Alleen de puszta’s heb ik gemist, maar ja, die liggen aan de andere kant van het land. Wellicht een goede reden om dit heerlijke land nog eens verder te verkennen.

Anita de Groot, ROS 2007 nr.1.