Reisverhalen over onze ruiterreizen

Italië - Natuurlijk rijden -een magische Toscaanse agriturismo

Magische Toscaanse agriturismo en even zo magische paarden

Elk jaar bezoeken hordes toeristen het Italiaanse Toscane. En allemaal worden ze allemaal verliefd op de Giovanni's, de wijn, de pasta en het goede leven; la dolce vita. Sinds het begin der tijden is Toscane al bewoond, en er lijkt niets veranderd. Het gebied is door intellectuelen, artiesten en zakenlieden uit de hele wereld verkozen tot woonplaats (neem het ze eens kwalijk?): glooiende heuvels, olijven, Chianti classico, heerlijk eten, Pisa, Siena, Firenze met haar renaissance kunst, en O Sole Mio! - de stralende zonneschijn en de vele ciao's en buongiorno's.

Het agriturismo

Voordat ik vertrok naar wat het paradijs voor western ruiters genoemd wordt, was ik natuurlijk vol verwachting. Maar aan deze verwachtingen werd voldaan: een waar paradijsje op aarde. Gelegen op 23 km van Florence, op de top van een groene heuvel (340m), met een waanzinnig uitzicht over de omgeving: olijven, wijngaarden, villa's... niet voor niets is de pracht van deze omgeving al jaren alom bekend in zowel Italië als de rest van de wereld. Ik overnacht in een echt agriturismo: een typisch stenen, landelijk Toscaans huis waar iedereen gezellig samen op het terras eet (of binnen, wanneer het onverwacht toch wat frisser is): je zit samen met de gastheer en -vrouw, de gidsen en de kok, en het is zonder twijfel een van de meest bijzondere momenten van de dag. Op deze plek krijg je wat je verwacht - en een beetje extra. Een ontspannen, vriendelijke sfeer, geweldige maaltijden, prachtige western getrainde paarden als Maremma's en Sardiniers. Na het rijden kun je gewoon lekker ontspannen in de groene omgeving of een korte wandeling maken naar het nabij gelegen zwembad.

De tafels zijn nooit leeg, altijd is er olijfolie of Chianti wijn te vinden. Het agriturismo staat bekend om haar vele heerlijke pastagerechten: Italianen eten elke dag pasta, maar worden het nooit zat. Dat is niet zo gek, er zijn namelijk zo veel verschillende gerechten! Toch is spaghetti het meest bekend. En als toerist was ik er al snel achter dat ik toch echt nog een ware beginner was in het eten daarvan.
Terwijl ik worstel met de onmogelijke slierten, happen de Italianen ze vrolijk weg, ondertussen vrolijk pratend en lachend. Uiteindelijk gaf ik het op en heb ik om hun geheim gevraagd. Het blijkt eenvoudiger dan het lijkt...
Zowel de lunch als het diner starten met twee verschillende pasta's, zoals "lasagna al pesto" en "tortellini", geserveerd met een heerlijke ham-roomsaus. Daarna volgt een vleesgerecht, zoals eend met sinaasappel of gegrilde kip, op de oude Toscaanse wijze bereid. Ten slotte wordt het diner afgesloten met een heerlijke "dolce", een huisgemaakt toetje.

Rijden in Toscane

Ik had gekozen voor de ritten door de heuvels van Fiesole en mijn maatje voor deze tochten was een prachtige Sardinier. Dit paardenras is voortgekomen uit kruisingen van Sardiniers en Arabische paarden. De paarden zijn heel prettig om te rijden en heel betrouwbaar en rustig. Franco, onze vakkundige gids, legt uit dat dat komt door de natuurlijke manier waarop ze gehouden worden; buiten in grote kuddes. Hij traint de paarden zelf, waarbij zijn jarenlange ervaring goed te merken is.
Het programma begon met een les op zondag in de buitenbaan (met uitzicht over de vallei!) en werd gevolgd door een tocht in de omgeving. De twee dagen erna reden we naar de Sieve rivier en door groene heuvels. 's Avonds keerden we terug op het ruitersportcentrum. Het afwisselende terrein is misschien wel de beste work-out voor de westernpaarden maar in ieder geval een onvergetelijke ervaring voor de ruiters.
De drie-daagse trektocht startte op woensdag. De groep bestond in totaal uit 7 personen. We reden 25-30 kilometer per dag door eeuwenoude wijn- en olijfgaarden, hielden een picknick bij een kasteel en bezochten wijnkelders waar een proeverij werd georganiseerd. We sliepen in een charmante agriturismo bij Fiesole. Een grote verrassing was de prachtige en indrukwekkende 16e eeuwse villa die we onderweg bezochten: Ooit was er een Medici die een perfecte omgeving wilde creëren voor zijn vrouw - en het resultaat is inderdaad geweldig, zeker de tuinen. Kleine, door bomen omgeven paadjes, klassieke beeldhouwwerken, oude fonteinen in het bos, de ruines van een zwembad en kleine kapelletjes zorgen voor een magische sfeer.

Voordat je weggaat... Firenze

Op zaterdagochtend vertrok ik al vroeg, vol van deze ervaring en met alle zintuigen weer op scherp gezet. Ik wilde nog een bezoek aan Florence brengen en had daar een extra overnachting geboekt. Florence is een juweel van een stad, beroemd om haar meesterwerken uit de Renaissance. Al snel drong het tot me door: Wat kan ik allemaal zien in slechts 1 dag? De juweliers van de Ponte Vecchio brug? De Duomo? Het Piazza della Signoria, het plein van het stadhuis? En zal ik nog een kopie, of zelfs het origineel zien van de Davide van Michelangelo?
Ik was totaal uitgeput, maar ik heb ze allemaal gezien. En dan te bedenken dat er nog zo veel is wat ik niet gezien heb! Het zal moeten wachten tot de volgende keer.

Ik heb eigenlijk maar één advies voor deze vakantie: Vergeet je camera niet. De rest is al geregeld.

 juni 2006 - Reisverhaal in de ROS