Op weg naar Frankrijk voor een welverdiende vakantie. Ik zie mezelf al helemaal op een paard met wapperende manen over het strand galopperen. De ultieme vrijheidsbeleving, net als in de film. Maar zelfs in films zie je niet zo'n stralende zon, zo'n enorme branding en vooral niet zo'n ongelofelijk uitgestrekt en verlaten strand! Het is in werkelijkheid nog veel indrukwekkender dan dat ik me ooit voor had kunnen stellen.
Kennismaking
Op de eerste dag leren eerst alle deelnemers elkaar wat beter kennen. Het is al snel duidelijk dat we een leuke, gevarieerde en bovenal internationale groep hebben. Er zijn mensen uit Amerika, Zwitserland, Frankrijk en Nederland. Die middag gaan we voor het eerst naar de paarden, die lekker in de kudde onder de bomen lopen. Ze glanzen allemaal en het is duidelijk te zien dat ze niets tekort komen. Onze gids, Michel, heeft al een voorlopige indeling van de paarden gemaakt, op grond van de gegevens die hij over ons heeft doorgekregen. Hij spreekt dat nog even met ons door en hij wisselt nog een aantal paarden naar aanleiding van wat hij van ons hoort. Er zijn meer dan genoeg paarden, ongeveer 35 voor de tien ruiters. Alleen de paarden die de week daarvoor nog niet op trektocht zijn geweest mogen mee. In de bak wordt gecontroleerd of het tuig goed zit en Michel geeft aanwijzingen terwijl wij rondstappen en draven. Dit is de enige keer dat we achter elkaar aan rijden. Al snel gaan we de bak uit voor een rit door de omgeving. Het is een prachtige rit om mee te beginnen, maar ook erg nuttig. Als een combinatie toch niet helemaal klopt, kan er nog voor een ander paard gekozen worden. De pony van de jongste deelneemster blijkt iets te heftig te zijn. Zij krijgt een ander paard toegewezen, waar ze helemaal verguld mee is.
Eigen weg
Wat mij het meeste is opgevallen aan de trektocht is dat we vrijwel nooit achter elkaar aan rijden. Michel wil voorkomen dat de achterste ruiters in het stof van hun voorgangers rijden. We rijden daarom bij voorkeur niet over de paden, maar dwars door het bos. Michel geeft globaal de rijrichting aan en iedereen zoekt, op eigen tempo, zijn eigen weg door het kreupelhout. Regelmatig wachten we op elkaar en we rijden pas weer verder als de groep compleet is. We rijden ook niet allemaal in hetzelfde tempo, maar doordat we zo vaak galoppeerden en dan weer op elkaar wachtten, blijft de groep wel bij elkaar. Door deze manier van rijden heb je echt het gevoel dat je op je eigen paard rijdt en helemaal op je eigen manier. Met het voordeel van de gezelligheid van een hele groep. We galopperen heel veel en dat doen we meestal wel op de paden. Om te zorgen dat we ook dan geen stof gingen happen, doen we dat om de beurt. Michel stuurt steeds één iemand vooruit. Die persoon krijgt dan instructies mee zoals: "Galoppeer maar tot aan die heuvel daar en dan ga je rechtsaf en stappen." Soms gaat dat niet helemaal goed, zoals de keer dat ik moest stoppen bij het eerstvolgende huis dat ik tegen zou komen. Dat huis bleek intussen afgebroken te zijn, dus we hebben toen wat langer gegaloppeerd dan eigenlijk de bedoeling was....
Onze atleten
De paarden zijn voornamelijk Anglo-Arabieren met een dijk van een conditie en werklust. Het zijn stuk voor stuk echte atleten: goed gespierd en in superconditie. De eerste dag heb ik mijn handen echt vol aan Jaina, mijn paard, maar vanaf de tweede dag ben ik echt verkocht. Wat een geweldig paard! Heel licht, heel gevoelig, behoorlijk fel maar goudeerlijk. Het is geweldig om te zien dat de paarden net zo hard genieten als wij. Ze zijn allemaal behoorlijk voorwaarts en zijn voor bijna alles in. Ze lopen zeker niet zomaar achter hun voorganger aan. De paarden gaan gemakkelijk het water in, sterker nog ze vinden het ook heerlijk. We hebben een lake-race gehouden, door een beekje gewaad, in een groot meer met ze gespeeld en op de laatste dag hebben we allemaal met onze paarden in de zee gezwommen. De golfslag was toen zo sterk dat je zelf met geen mogelijkheid in de branding kon blijven staan, maar de paarden hadden hier helemaal geen moeite mee. Vanaf een zandbank zijn alle paarden terug naar de kust gezwommen.
Alleen op de wereld
De omgeving is prachtig en heel afwisselend. Af en toe rijden we over een open stuk, maar er zijn ook plaatsen waar we tussen meer dan manshoge varens doorrijden. Je ziet dan alleen nog een stukje cap van de anderen! Soms rijd je dwars door een dennenbos, dan langs een meer of door een moeras, dan over een kale heuvelrug zodat je een prachtig uitzicht hebt, maar voor mij is het strand toch echt het hoogtepunt. De kust bij Les Landes staat bekend om zijn indrukwekkende branding en zijn prachtige zandstranden. Je zou denken dat het strand in juli overvol is en dat we hooguit een keer 's ochtends vroeg of 's avonds laat op het strand kunnen rijden. Maar er liggen daar kilometerslange zandstranden die, ook in het hoogseizoen, helemaal verlaten zijn. De stranden zijn volledig vlak en er ligt nergens rotzooi. Je voelt je helemaal alleen op de wereld als je zo van de groep weg galoppeert, want je ziet alleen maar de eindeloze golven, het strand en de strakblauwe lucht. Heerlijk om zo door de branding te galopperen!
Siësta
De dagindeling is afgestemd op het warme weer, hoewel het zo in de buurt van de kust bijna overal wel waait en het eigenlijk nooit onaangenaam warm is. We vertrekken 's ochtend rond een uur of 10 en rijden dan 3 uur lang fanatiek. We galopperen veel en rustig galopperen zit er zeker de eerste twee dagen niet bij iedereen in. De paarden hebben er net zoveel zin in als wij en dat is goed te merken. Om een uur of 1 komen we aan bij de pauze plaats. Daar heeft Yazid, onze voortreffelijke kok, de tafel al voor ons gedekt. De paarden worden in een wei gezet met voldoende schaduw en krijgen water en hooi. Wij genieten in de tussentijd van een zeer uitgebreide lunch. Voor de welverdiende rust houden we nog een siësta. Helemaal uitgeslapen en bijgekomen van het eerste deel van de tocht, zadelden we de paarden weer op voor de rit naar de overnachtingsplek. Daar heeft Yazid onze tenten al voor ons opgezet en staat onze bagage weer voor ons klaar. De paarden kunnen de wei weer in en wij kunnen gaan douchen en dan heerlijk gaan dineren. Tijdens het eten zorgt Yazid er telkens voor dat het ons aan niets ontbreekt, terwijl Michel gezellig met iedereen praat in het Frans, Engels, Duits of Spaans. Hij heeft over allerlei onderwerpen heel veel te vertellen.
Volle galop
Tijdens de vakantie ligt de nadruk er steeds op dat je je paard onder controle moet proberen te houden. Als een paard als een idioot wegschiet als hij mag galopperen, dan wil Michel dat je hem terugneemt en opnieuw aan galoppeert. Dan kon je nog steeds behoorlijk hard gaan, maar dan wel op jouw initiatief. Op de laatste avond kent iedereen zijn paard echt goed en lukt het dan ook iedereen om de controle te houden. Die avond hebben we de paarden op het strand helemaal voluit laten gaan. Ik rijd al sinds mijn zesde en houd echt van een flinke galop op zijn tijd, maar zo hard als we toen gegaloppeerd hebben, heb ik nog nooit gedaan!
Blijvende herinnering
Ik denk dat ik op alle andere paarden die met ons mee op trektocht zijn ook een fantastische trektocht zou hebben gehad. Het zijn allemaal hele lieve en vrolijke paarden. Er is niet één paard bij dat me niet aanspreekt. Maar mijn eigen paard, Jaina, is toch wel het gaafste paard. Het grappige is, dat iedereen er aan het eind van de week zo over denkt: alle paarden zijn leuk, maar iedereen vind zijn eigen paard de beste. In de zomermaanden heeft Michel een vaste afspraak met een professionele fotograaf. Die komt elke keer dat de paarden op het strand zijn foto's maken. Ik heb nu een hele CD vol met schitterende foto's van de hele groep en van mij en Jaina alleen. Foto's van ons galopperend in de branding, bij zonsondergang over het strand en zwemmend met de paarden in zee zwemmen. Een prachtige herinnering aan een onvergetelijke reis.
Reisverhaal in de ROS
Sept. 2007

U kunt ook eventueel de brochure als pdf bestand downloaden.
Spaar mee voor hoge kortingen op onze ruiterreizen...
Lees meer over de 'vaste klantenkaart'...
Vind een reisgenoot of vraag informatie aan andere ruiter reizigers. Bezoek het ruiterreizigers forum...