Reisverhalen over onze ruiterreizen

Spanje - Andalusië verkennen vanaf de rug van een Andalusiër

Elke ochtend gewekt worden door het hinniken van paarden, je ogen opendoen en het zonnetje volop door de gordijnen zien schijnen; als dat geen goed begin van een vakantiedag is! Vooral als je weet dat het in Nederland voorlopig nog van dat vreselijk sombere, koude weer zal blijven. Het Nederlandse weer was ook de reden dat wij (mijn collega Caroline en ik) besloten er toch nog even een weekje tussen uit te gaan. Omdat het zo'n onverwachtse beslissing was kon ons reisje niet teveel geld kosten. Voor mij stond vast dat ik wilde paardrijden deze vakantie. Caroline had nog nooit op een paard gezeten maar wilde het ook wel eens proberen! Samen zijn we toen even achter de computer gaan zitten, om het internet af te speuren naar een leuke vakantiebestemming. Op www.ruiterreizen.nl vonden we al snel wat we zochten. Een weekje naar Zuid-Spanje voor nog geen € 650,00 per persoon (inclusief ons vliegticket, de huurauto, het paardrijden, het verblijf en alle maaltijden)! En wel naareen beroemde Andalusiër-fokkerij in Andalusië.

Op onze eerste vakantiedag moesten we al om 6 uur op Schiphol zijn, om 7.40u gingen we namelijk al de lucht in voor een vlucht van 2 uur en 25 minuten naar Malaga. We waren dus al om even over tienen op Malaga; met de hele dag nog voor ons.

De rancholigt als een klein wit dorpje, nog geen 20 minuten van Malaga, afgelegen in de bergen van Mijas met uitzicht op Fuengirola en de zee. Caroline en ik delen een gezellige, zeer schone 2-persoonskamer, in Andalusische stijl ingericht, met eigen douche en toilet. Je leeft hier werkelijke tussen de paarden en dat is voor ons absoluut de charme van deze locatie. De ranchoheeft een eigen zwembad en zonneterras. Van het zonneterras maken we grif gebruik, maar het zwembadwater vinden we nu toch wel een beetje te koud. We eten met de andere gasten aan grote tafels in de eetkamer met open haard. Vooral de open haard wordt zeer gewaardeerd, want 's avonds koelt het toch welhard af.

Ik heb een 'zon, cultuur en paardrijden' programma geboekt met 18 ruiteruren, Caroline heeft het 'anders leren paardrijden' programma geboekt met 12 ruiteruren. Ik rij dus steeds een uurtje meer per dag. We rijden allebei 's ochtends, zodat we 's middags onze handen vrij hebben om met ons huurautotje op pad te gaan.
Gelukkig kon ik wel kijken bij de eerste les van Caroline, want dat had ik natuurlijk voor geen goud willen missen. Ze reed op een onverstoorbare, 22 jaar oude merrie. Het ideale leerpaard! Na wat rondjes in de 'Picadero' (rijbak) gaan ze al naar buiten. Het programma heet niet voor niks 'anders leren paardrijden'. Ze geloven op de ranch in al doende, op ontspannen wijze, leren paardrijden. Lekker naar buiten, de bergen in, op ervaren paarden onder leiding van ervaren gidsen. Het blijkt een ideale manier om snel vertrouwen en zekerheid op te bouwen in de omgang met- en het rijden van paarden. De laatste dag van onze vakantie kunnen we zelfs samen in de zelfde groep naar buiten en kan Caroline ook de galop prima bijhouden.
Op de ranch hebben ze meer dan 200 Andalusiers. De paarden worden gereden met Spaanse zadels en hackamore (dus zonder bit). De paarden zijn met één hand te sturen, en dat is voor ons wel even wennen. Maar deze rijwijze blijkt later garant te staan voor zeer ontspannen ritjes. In principe rij je op de rancho elke dag op een ander paard. Maar op verzoek mag je ook vaker op hetzelfde paard rijden. Ik werd al snel verliefd op Libertina, een pittige 4 jarige merrie, en heb haar dus het grootste gedeelte van de week gereden. We rijden afgewisseld in stap of galop door de bergen rond de ranch. Het valt me op dat er eigenlijk nooit wordt gedraafd. Als ik vraag waarom dat is leggen ze uit dat paarden in het wild eigenlijk zelden draven. Deze gang is dus niet zo natuurlijk als we altijd denken en zwaarder voor een paard dan de stap of de galop. Omdat deze paarden altijd in zwaar terrein lopen en vaak lange dagen maken worden ze op deze manier enigszins ontzien. Tijdens deze ritten hebben we telkens een ander, mooi uitzicht op de kust of de witte bergdorpjes. We rijden langs oude boerderijtjes, sinaasappelplantages en rotsige ezelpaden. Ontspannen paardrijden met het zonnetje op je gezicht, genietend van prachtige vergezichten en heerlijke geuren. Wat wil een mens nog meer?

De rancho wordt geleid door Duitsers en ook de meeste gidsen zijn Duits. Gelukkig spreken ze allemaal ook een aardig woordje Engels. Op de locatie zijn ze erg flexibel en doen ze er alles aan om iedereen een onvergetelijke vakantie te bezorgen. Zo mocht ik (tegen een vergoeding) mee naar de 'Costa de la Luz' voor een heerlijke strandrit, die eigenlijk helemaal niet tot mijn programma behoorde. De paarden werden met de vrachtwagen naar een prachtig uitgestrekt strand gebracht. Helaas was dit de enige dag dat we wat minder goed weer hadden. Het regende zelfs regelmatig. Gelukkig stond er halverwege een uitgebreide warme lunch op het programma. Dus konden we allemaal even bijkomen en opwarmen. Maar de uitgebreide galoppades over het uitgestrekte strand maakten alles goed. Heerlijk! Normaal wordt je met een busje van en naar het strand vervoert maar wij besloten met onze eigen huurauto te gaan, zodat we na de strandrit door konden rijden naar Cadiz. Cadiz is een havenstad en schijnt de oudste stad van Europa te zijn. De stad ligt op de punt van een smalle landtong, 9 km lang en 1 km breed en wordt aan drie zijden door water omgeven. Het was al donker toen we aankwamen, maar de vele oude straatjes en gebouwen waren allemaal sfeervol verlicht. Pleinen met prachtige bestrating en leuke winkeltjes. We waren pas erg laat weer terug op de rancho maar het was absoluut de moeite waard! Een andere dag hebben we 's middags Malaga bezocht. Malaga is de geboorteplaats van Pablo Picasso. Natuurlijk hebben we dus even tijd gemaakt om zijn geboortehuis (nu een museum) te bezichtigen. We zijn ook in het bekende 'Paseo del Parque' geweest. Een groot park, waar gedenktekens te vinden zijn van lokale grootheden. Daarna het, op een hoge heuvel gelegen, 14e-eeuwse Moorse kasteel 'Castillo de Gibralfaro' en de bijbehorende burcht 'Alcazaba' bezocht. Het is een flinke klim om er te komen maar absoluut de moeite waard. Het entree van het 'Alcazaba' is buitengewoon mooi. Op regelmatige afstanden van de slingerende oprijlaan staan poorten en zuilen die afkomstig zijn van het vroegere Romeinse theater dat aan de voet van de heuvel lag. Ook de patio's en de Moorse tuinen zijn schitterend. Het vroegere paleis is nu een museum. We hebben zowel in Fuengirola als in Marbella heerlijk lopen flaneren over de boulevards. Beide steden hebben mooie Andalusische centra met gezellige barretjes en restaurantjes. Zelfs begin december waren de stranden van beide badplaatsen nog druk bezocht. Maar het was dan ook nog zeker 20∞C.

Het weekje vakantie is echt omgevlogen! Nu weer terug naar de Nederlandse kou! Caroline is het paardrijden zo goed bevallen dat ze besloten heeft in Nederland ook lessen te nemen. We willen namelijk volgend jaar dolgraag samen een van de trektochten maken die de rancho ook aanbiedt. Een ding staat vast, wij komen hier terug. Al is het alleen maar om nog eens van de aanblik van 200 Andalusiërs te kunnen genieten!

Meer verhalen over deze reis...

• Spanje - Andalusië - Reisverhaal in de Hoefslag
• Spanje - Al rijdend op mijn Andalusiër in Andalusië
• Spanje - Andalusië verkennen met een Andalusiër